Het begon zo’n 8 jaar geleden. We hadden net een groter huis gekocht en dus meer plaats. Voor tafels, stoelen, boeken, foto’s, schilderijen en frutsels. Voor speelgoed, kasten, bijzettafeltjes, lampen. Meer slaapkamers, een grotere keuken en badkamer. En dus ook meer plaats voor de kerstboom en de kerstversieringen.

Nu had ik al een paar jaar een leuk kersthuisje op het oog. Ik had het zomaar, ergens middenin de zomer, verdwaald in een echt kerstwinkeltje zien staan. Het leek een beetje op een huisje uit een Dickens-verhaal. En als echte liefhebber van alles wat Charles Dickens ooit geschreven heeft, waande ik me bij het zien van dat huisje direct in de omgeving van Scrooge, de gierigaard in a Christmas Carol. Maar ik had geen plaats, dus wat moest ik ermee? Nu de eerste kerst in ons nieuwe huis naderde, wist ik dus meteen wat ik zou doen. Naar dat winkeltje en het huisje halen. Het was er een met lampje. Erg sfeervol, en eenmaal thuis voldeed het aan al mijn verwachtingen. Maar ja, één huisje is ook maar één huisje. Eigenlijk hoorde er nog een huisje bij, en misschien ook een figuurtje. Want wat heb je aan een huisje als er niemand omheen loopt?

Na de kerst verdwenen figuurtje en huisje naar de zolder. Maar het jaar erna besloot ik om er nog een huisje bij te kopen. En om mijn steeds groter wordend enthousiasme te beteugelen nam ik mij voor ieder jaar maar één huisje aan te schaffen. Natuurlijk mocht er wel een extra boompje bij, en een bruggetje, en nog wat figuurtjes, en een setje straatlampen….. Kortom, u begrijpt het wel, nu, na me 8 jaar “ingehouden” te hebben heb ik toch een heus kerstdorp bij elkaar. Maar liefst 10 (hoezo?) huisjes, inclusief danspaleis, kerk, kerstboom en een zelfgemaakte skipiste. En een heleboel figuurtjes, van een uiltje, eekhoorns en vossen tot allerlei straatventers, skiënde kinderen, winkelende mensen en zelfs twee schoorsteenvegers. Allemaal Dickens-style.

Het opbouwen is gewoon een sport. Want het vereist een precieze planning en een juiste tactiek. En geduld en uithoudingsvermogen. Alles moet precies goed, anders klopt er niets van: het inschatten van de juiste opstelling van de huisjes, de bijbehorende materialen voor de rotsen, onder- en achtergrond uitkiezen, de snoeren (en dat zijn er heel veel) goed wegwerken, de juiste adapters bij de juiste uitgangen (je hebt mannetjes en vrouwtjes), de juiste boompjes op de juiste plaats (er zijn hoge en lage, sparren, dennen, kale loofbomen, struikjes met bessen en struikjes zonder bessen) en de juiste sneeuw. Want het is winter, dus ligt er sneeuw. Die dwarrelt vervolgens de hele maand december overal door het huis, want het lukt niemand die op bezoek komt om van dat alles af te blijven en er niet even mee te spelen.

Inmiddels begint te twijfel toe te slaan. Is het niet te? Te veel, te nep, te gewoontjes, over the top oftewel doorgeschoten? Als je dit jaar een willekeurig tuincentrum binnenloopt, staat het vol met huisjes, figuurtjes, watervalletjes en zelfs heuse kermissen, een haven en een dierentuin. Het unieke is er een beetje vanaf. Dit jaar is het eerste jaar dat ik geen huisje zal kopen. Het is goed, af. Maar over the top? Nou, voor mij eigenlijk niet. Want mijn kinderen en ik kijken ook dit jaar uit naar hèt moment: het gezamenlijk uitstrooien van de sneeuw over het dorpje. Het begin van kerstmis in ons huis, zelfs voor mijn man die een heel drukke periode tegemoet gaat op zijn werk. Kerstmis is voor ons rust. Rust in ons huis, in ons hart en ons hoofd. En daar hoort onze kerstboom en ons kerstdorp gewoon bij!

"I will honour Christmas in my heart, and try to keep it all the year. I will live in the Past, the Present, and the Future. The Spirits of all Three shall strive within me. I will not shut out the lessons that they teach. Oh, tell me I may sponge away the writing on this stone!"
Scrooge - A Christmas Carol

 

overthetophuisjes

 

 

Terug naar overzicht Korte verhalen