De koude dagen na kerst en nieuwjaar worden ze genoemd. Ze zijn saai, donker en somber. De alledaagse dagen in januari. Volgens de dikke van Dale betekent alledaags zeer gewoon, zich door niets onderscheidend.

Maar is dat wel zo? Als we lekker binnen zitten, de verwarming hoog, misschien wel een kaarsje of zelfs de open haard aan dan dwalen onze gedachten al gauw af. Naar warme oorden, naar fijne momenten, naar de gezelligheid en drukte van de afgelopen feestdagen, en misschien wel naar vroeger, alweer zo lang geleden. Herinneringen aan wat geweest is, en verwachtingen van wat nog kan komen.

Is er dan verder geen beweging, niets wat de koude stilte doorbreekt? Misschien wel. Onze gedachten immers, die afleiding brengen. Iemand die toch even zijn hoofd om de deur steekt en hallo zegt. Een mooi liedje op de radio, een fijn tv-programma, een heerlijk boek of tijdschrift. Een vogeltje dat een stukje brood eet, net voor het raam. Misschien dat ene sneeuwvlokje, wat maar lastig is als je naar buiten gaat, maar dat toch ook een blij en schoon gevoel met zich mee brengt. Zelfs de dagen veranderen, langzaam wordt het weer langer licht. Iedere dag zijn er wel 100 kleine dingetjes die de dag aangenaam maken. Als je ze maar wilt zien. Hoezo alledaags, niks alledaags!

 

alledaagsofniet

 

Terug naar overzicht Korte verhalen