Er was eens een mevrouw, die een bijzondere prijs won: ze mocht één wens doen. Er waren geen beperkingen aan deze prijs, ze mocht wensen wat ze wilde. Talrijke mogelijkheden vlogen door haar hoofd: nooit meer ziek zijn, veel geld, iedere dag opnieuw een wens mogen doen, geen oorlog meer, dat haar kinderen, die ver weg woonden, maar altijd gelukkig mochten zijn….

Ze kon maar niet beslissen. ’s Nachts lag ze er wakker van, overdag kwam er niets meer uit haar handen, zo was ze in beslag genomen door de verschrikkelijk moeilijke keuze die ze moest maken. Ze begon het huishouden te verwaarlozen, deed geen boodschappen meer. Ze kwam nog maar weinig buiten, alleen om haar hondje uit te laten. Dat werd ook steeds minder, op een gegeven moment liet ze het hondje alleen nog in de tuin uit, totdat ze ook dat niet meer deed. Ze liet gewoon de deur op een kier staan, dan kon het hondje zelf naar buiten. De buren begonnen zich ongerust te maken. Ze praatten onderling over haar, maar niemand stapte op de mevrouw zelf af. De mevrouw keek zo nu en dan uit het raam, en zag de buren wel druk doen, maar ze begreep niet waarom. Was er iets aan de hand? Ze zei tegen het hondje, dat ze best wel een vliegje zou willen zijn, om te horen wat de buren nu eigenlijk allemaal te vertellen hadden.

Prompt veranderde ze in een vliegje. Een klein, slank vliegje, met zwart witte vlekjes. Een bloemvliegje. Weg was haar wens. Geen nieuw appartement zonder trappen, geen lange reis naar haar kinderen, geen vrede op aarde. Nog meer in de war dan ze al was, vloog ze naar buiten, door de deur die nog steeds op een kiertje stond. Voor haar hondje. Eenmaal buiten voelde ze zich licht, voelde ze zich vrij. Geen wens meer, maar ook geen zorgen over de kinderen, die ze nooit zag, over waar het geld voor de nieuwe wasmachine vandaan moest komen, over die pijn in haar rug die maar niet weg wilde. Ze was niet meer in de war, het was goed zo.

Misschien ziet u haar wel, als u deze lente langs een bloem loopt waar een vliegje op zit. Niet zomaar een vliegje, een zwart wit vliegje. Een bloemvliegje. Laat u haar alstublieft haar gangetje gaan.

En het hondje? Daar zorgen de buren nu voor.

zomaareenvliegje

 

Bloemvliegje, de Anthomyia procellaris. Foto genomen in Culcheth, Warrington, door Alan Debenham.

Terug naar overzicht Korte verhalen