Lang geleden liep ze er vaak. Als kind al. Door het bos, over de hei, langs de vennen en voorzichtige heuveltjes. Een heerlijke wandeling. Als ze ver genoeg was, hoorde ze niets. Geen auto’s. Alleen de stilte van de natuur. Geritsel van blaadjes, gekwetter van vogels. Met een beetje geluk een verdwaalde oehoe. Nu loopt ze er een enkele keer, met haar hondje. Het lijkt steeds verder te worden. Helemaal stil, natuurstil, is het niet meer. Hebt u wel eens echt geluisterd hoeveel vliegtuigen er eigenlijk in de lucht zijn?

Ze weet wel wat ze wilt, strakjes, als het zover is. Een eenvoudige herdenkingsdienst. Met een persoonlijk verhaal. Wie ze was, echt was. Wat ze deed, echt deed. Wie haar lief waren, echt lief waren. En toch een gebed. Een Wees Gegroetje, dat bidt ze zelf het liefst. Een pastoor erbij, of een pater. Daar houdt ze van, de paters die in haar parochie voorbij gekomen zijn. Maar die zijn er dan ook niet meer. Ze is gedoopt, heeft de communie gedaan, en het vormsel. Echt kerkelijk is ze niet, nooit geweest ook. Maar toch, ze vindt troost in een gebed, een bezoekje aan een kerk of een kapel. Daarom wil ze strakjes, als het zover is, toch dat beetje vertrouwde erbij.

Tegenwoordig kan je alles regelen. Je kunt nu al afspreken welke kist, bloemen, muziek. Wie wel wat mag zeggen, en wie vooral niet. Of je het eenvoudig, groots, luchtig, groen of traditioneel wil. Of iets heel anders. Eigenlijk maakt haar dat niet zo veel uit. Zij die achterblijven bepalen dat maar, zij moeten er troost in vinden. Die eenvoudige herdenkingsdienst is genoeg. En er moet eten zijn, genoeg eten. En er moet getoast worden. En gelachen, het mag niet droevig zijn. En dan, dan is het over.

Voor hen zal het een lange wandeling worden. Het is ver lopen, naar het plekje waar ze voor altijd wil rusten. Iedere stap van hen brengt dat plekje dichterbij, maar voor hen is iedere stap een stap verder in het definitief afscheid nemen. Door het bos, over de hei, langs de vennen en voorzichtige heuveltjes. Een heerlijke wandeling. Haar laatste wandeling.

 

Haar laatste wandeling

 

Terug naar overzicht Korte verhalen

 

Afbeelding: Boshotel Vlodrop